logo_Committee




شيرين‎ ‎عبادي:
زنان را نمی توان تا ابد کنترل کرد
پنجشنبه ۳۰ آبان ۱۳۸۷ - ۲۰ نوامبر ۲۰۰۸

ebadi2.jpg
شيرين‎ ‎عبادي‎ ‎برنده‎ ‎جايزه‎ ‎صلح‎ ‎نوبل‎ ‎که‎ ‎طي‎ ‎روزهاي‎ ۱۴ ‎تا‎ ۱۷ ‎نوامبر‎ ‎درکنفرانس‎ ‎حقوق‎ ‎زنان‎ ‎درتوسعه‎ ‎در‎ ‎شهر‎ ‎کيپ‎ ‎تاون‎ ‎آفريقاي‎ ‎جنوبي‎ ‎شرکت‎ ‎کرده‎ ‎بود،‎ ‎در‎ ‎گفت‎ ‎وگو‎ ‎با‎ ‎روز‎ ‎از‎ ‎نتايج‎ ‎حضور کم تعداد اما بسيار موثر زنان‎ ‎ايراني‎ ‎در اين ‏نشست خبر‎ ‎داد. ‏‎

به‎ ‎گفته‎ ‎اين‎ ‎وکيل‎ ‎دادگستري: "علاوه‎ ‎بر‎ ‎سه‎ ‎زني‎ ‎که‎ ‎از‎ ‎موسسه‎ ‎زنان‎ ‎نوبل‎ ‎شرکت‎ ‎کرده‎ ‎بودند، تعدادي‎ ‎از‎ ‎اعضاي‎ ‎کمپين‎ ‎يک‎ ‎ميليون‎ ‎امضا‎ ‎و‎ ‎همچنين‎ ‎ميدان‎ ‎زنان‎ ‎هم‎ ‎حضور‎ ‎داشتند. هر‎ ‎سه‎ ‎گروه‎ ‎در‎ ‎ميزگردهاي‎ ‎تخصصي‎ ‎مشکلات‎ ‎مربوط‎ ‎به‎ ‎حقوق‎ ‎زن‎ ‎در‎ ‎ايران‎ ‎و‎ ‎شيوه‎ ‎فعاليت‎ ‎براي‎ ‎ارتقاي‎ ‎حقوق‎ ‎زن‎ ‎در‎ ‎ايران‎ ‎را‎ ‎مورد‎ ‎بحث‎ ‎قرار‎ ‎دادند و نوع‎ ‎فعاليت‎ ‎زنان‎ ‎در‎ ‎ايران‎ ‎براي‎ ‎کسب‎ ‎حقوق‎ ‎برابر،‎ ‎بسيار‎ ‎مورد‎ ‎توجه‎ ‎حاضرين‎ ‎قرار‎ ‎گرفت.‏‎" ‎‎ ‎

وي‎ ‎درخصوص‎ ‎تصويري‎ ‎که‎ ‎زنان‎ ‎ايران‎ ‎در‎ ‎اين‎ ‎کنفرانس‎ ‎از‎ ‎خود‎ ‎اراپه‎ ‎کردند‎ ‎گفت: "آنچه‎ ‎که‎ ‎از‎ ‎سيماي‎ ‎زنان‎ ‎ايراني‎ ‎در‎ ‎اين‎ ‎کنفرانس‎ ‎ترسيم‎ ‎شد، افرادي‎ ‎لايق‎ ‎و‎ ‎آگاه‎ ‎به‎ ‎حقوق‎ ‎خود‎ ‎بود‎ ‎که‎ ‎به‎ ‎مسالمت‎ ‎آميز‎ ‎ترين‎ ‎شيوه هاي‎ ‎ممکن‎ ‎در‎ ‎پي‎ ‎مطالبات‎ ‎مدني‎ ‎هستند. آنها‎ ‎با‎ ‎زنان‎ ‎شرکت‎ ‎کننده‎ ‎از‎ ‎کشورهاي‎ ‎مختلف‎ ‎براي‎ ‎حل‎ ‎مشکلات‎ ‎مشابه‎ ‎به‎ ‎گفت‎ ‎وگو‎ ‎پرداختند و تعداد‎ ‎چشمگير‎ ‎شرکت‎ ‎کنندگان‎ ‎و‎ ‎نحوه‎ ‎فعاليت‎ ‎آنها‎ ‎براي‎ ‎احقاق‎ ‎حقوق‎ ‎خودشان،‎ ‎چهره‎ ‎زن‎ ‎مدرن‎ ‎ايراني‎ ‎را‎ ‎به‎ ‎خوبي به نمايش‎ ‎گذاشت."‏‎ ‎‎ ‎

شيرين‎ ‎عبادي‎ ‎با‎ ‎اشاره‎ ‎به‎ ‎ممنوع‎ ‎الخروج‎ ‎شدن‎ ‎سوسن‎ ‎طهماسبي‎ ‎يکي‎ ‎از‎ ‎فعالان‎ ‎جامعه‎ ‎زنان‎ ‎و‎ ‎عدم‎ ‎حضور‎ ‎وي در اين‎ ‎کنفرانس‎ ‎گفت: "متاسفانه‎ ‎يکي‎ ‎از‎ ‎شرکت‎ ‎کنندگان، خانم‎ ‎سوسن‎ ‎طهماسبي، که از‎ ‎کمپين‎ ‎يک‎ ‎ميليون‎ ‎امضا‎ ‎قرار‎ ‎بود‎ ‎شرکت‎ ‎کنند،‎ ‎ممنوع‎ ‎الخروج‎ ‎شدند‎ ‎ونتوانستند‎ ‎در‎ ‎اين‎ ‎کنفرانس‎ ‎حاضر باشند‎ ‎که‎ ‎اين‎ ‎مساله‎ ‎مورد‎ ‎اعتراض‎ ‎شرکت‎ ‎کنندگان‎ ‎قرار‎ ‎گرفت. چرا‎ ‎که‎ ‎ممنوعيت‎ ‎خروج‎ ‎ازکشور‎ ‎نوعي‎ ‎محدوديت‎ ‎حقوق‎ ‎مدني‎ ‎است‎ ‎و‎ ‎مانع‎ ‎از‎ ‎اين‎ ‎مي‎ ‎شود‎ ‎که‎ ‎افراد‎ ‎يک‎ ‎کشور‎ ‎در‎ ‎مجامع‎ ‎بين‎ ‎المللي‎ ‎شرکت‎ ‎کنند‎ ‎وخود‎ ‎نوعي‎ ‎سانسور‎ ‎به‎ ‎شمار‎ ‎مي‎ ‎آيد. اين در حالي است که‏‎ ‎زنان‎ ‎ايران‎ ‎درسنوات‎ ‎گذشته‎ ‎نتايج ‏مثبت‎ ‎شرکت‎ ‎در‎ ‎مجامع‎ ‎بين‎ ‎المللي‎ ‎و‎ ‎همکاري‎ ‎بين‎ ‎جوامع‎ ‎مدني‎ ‎کشورها‎ ‎را‎ ‎دريافته‎ ‎اند‎ ‎و روز‎ ‎به‎ ‎روز‎ ‎بيشتر‎ ‎شاهد‎ ‎شرکت‎ ‎زنان‎ ‎ايران‎ ‎درمحافل‎ ‎بين‎ ‎المللي‎ ‎هستيم‎ ‎و‎ ‎اين، براي‎ ‎فعاليت‎ ‎زنان‎ ‎ايراني‎ ‎بسيار‎ ‎مثبت‎ ‎ارزيابي‎ ‎مي‎ ‎شود."‏‎ ‎‎ ‎

او‎ ‎با‎ ‎اشاره‎ ‎به‎ ‎تبعات‎ ‎وپيامدهاي‎ ‎منفي‎ ‎چنين‎ ‎اقداماتي‎ ‎در‎ ‎نزد‎ ‎نمايندگان کشورهاي‎ ‎شرکت‎ ‎کننده‎ ‎در‎ ‎نشست‎ ‎افزود: ‏‎"‎متاسفانه‎ ‎چنين‎ ‎اقداماتي‎ ‎تاثير‎ ‎مثبتي‎ ‎در‎ ‎نگاه‎ ‎مردم‎ ‎ساير‎ ‎کشورها‎ ‎نسبت‎ ‎به‎ ‎حکومت‎ ‎ندارد. خصوصا‎ ‎آنکه‎ ‎ممنوع‎ ‎الخروج‎ ‎کردن‎ ‎خانم‎ ‎طهمباسبي‎ ‎برخلاف‎ ‎قوانين‎ ‎موضوعه‎ ‎جمهوري‎ ‎اسلامي‎ ‎ايران‎ ‎است. يعني‎ ‎درحالي‎ ‎که‎ ‎هنوز‎ ‎اتهامي‎ ‎متوجه‎ ‎ايشان‎ ‎نيست‎ ‎و‎ ‎دادگاه‎ ‎ايشان‎ ‎را‎ ‎ممنوع‎ ‎الخروج‎ ‎نکرده،‎ ‎از‎ ‎خروج‎ ‎شان‎ ‎جلوگيري‎ ‎به‎ ‎عمل‎ ‎آمده‎ ‎است."‏‎ ‎‎ ‎

به‎ ‎گفته‎ ‎عبادي‎ ‎شرکت‎ ‎در‎ ‎مجامع‎ ‎بين‎ ‎المللي‎ ‎باعث‎ ‎تبادل‎ ‎افکار‎ ‎مي‎ ‎شود‎ ‎و بدين‎ ‎وسيله‎ ‎ساير‎ ‎زنان‎ ‎از‎ ‎مشکلات‎ ‎زنان‎ ‎ايران‎ ‎و ‏زنان‎ ‎ايران‎ ‎از‎ ‎مشکلات‎ ‎زنان‎ ‎کشورهاي‎ ‎مختلف‎ ‎آگاه‎ ‎مي‎ ‎شوند‎ ‎و‎ ‎شيوه‎ ‎تلاش‎ ‎براي‎ ‎احقاق‎ ‎حقوق‎ ‎را‎ ‎از‎ ‎هم‎ ‎فرا‎ ‎مي‎ ‎گيرند‎ ‎و ‏دراين‎ ‎تبادل‎ ‎افکار،‎ ‎طبيعتا‎ ‎گروه‎ ‎ها‎ ‎قابليت‎ ‎خود‎ ‎را‎ ‎افزايش‎ ‎مي‎ ‎دهند. ‏‎

‎ ‎برنده‎ ‎جايزه‎ ‎صلح‎ ‎نوبل‎ ‎در‎ ‎سال‎ ۲۰۰۳ ‎خاطرنشان کرد: "زنان‎ ‎ايران‎ ‎درپي‎ ‎مطالبات‎ ‎مدني‎ ‎و‎ ‎برحق‎ ‎خودشان‎ ‎هستند، ‏‎ ‎مطالباتي که‎ ‎از سالها‎ ‎پيش مورد‎ ‎خواست‎ ‎آنهاست‎ ‎و‎ ‎به‎ ‎هر‎ ‎شيوه‎ ‎ممکن‎ ‎مطرح‎ ‎شده، و مدتي‎ ‎است‎ ‎که‎ ‎اين‎ ‎خواستها‎ ‎از‎ ‎طريق‎ ‎شرکت‎ ‎در‎ ‎مجامع‎ ‎بين‎ ‎المللي‎ ‎نيز با‎ ‎افکار‎ ‎عمومي‎ ‎جهاني‎ ‎در‎ ‎ميان‎ ‎گذاشته‎ ‎مي‎ ‎شود."‏‎ ‎‎ ‎

‏ اين فعال‎ ‎حقوق‎ ‎زنان، در خاتمه‎ ‎نحوه‎ ‎برخورد‎ ‎مقامات‎ ‎رسمي‎ ‎با فعالان زن را‎ ‎ناشي‎ ‎از‎ ‎بي‎ ‎توجهي‎ ‎آنها‎ ‎به‎ ‎اهميت‎ ‎موضوع‎ ‎زنان‎ ‎دانست‎ ‎و اظهار داشت: "حکومت‎ ‎ايران‎ ‎تا‎ ‎کنون‎ ‎توجه‎ ‎کافي‎ ‎به‎ ‎خواست‎ ‎برابرخواهي‎ ‎زنان‎ ‎نداشته‎ ‎و‎ ‎هنوز حقوق‎ ‎برابر‎ ‎را‎ ‎براي‎ ‎آنها‎ ‎به‎ ‎رسميت‎ ‎نمي‎ ‎شناسد‎ ‎و‎ ‎به‎ ‎همين‎ ‎دليل‎ ‎است‎ ‎که‎ ‎زنان‎ ‎ايران‎ ‎به‎ ‎انحاي‎ ‎مختلف‎ ‎در‎ ‎پي‎ ‎احقاق‎ ‎حقوق‎ ‎خودشان‎ ‎هستند. ‏اين زنان‎ ‎اميدوار‎ ‎هستند‎ ‎از‎ ‎طريق‎ ‎فعاليت‎ ‎هاي‎ ‎مسالمت‎ ‎آميزي‎ ‎که‎ ‎انجام‎ ‎مي‎ ‎دهند‎ ‎حکومت‎ ‎ايران‎ ‎متوجه‎ ‎خواست‎ ‎آنها‎ ‎بشود و ‏دريابد که‎ ‎در‎ ‎جامعه‎ ‎اي‎ ‎که‎ ‎تعداد‎ ‎زيادي‎ ‎از‎ ‎زنان‎ ‎در‎ ‎مشاغل‎ ‎مختلف‎ ‎اجتماعي‎ ‎حضور‎ ‎دارند،‎ ‎نمي‎ ‎توان‎ ‎آنها‎ ‎را‎ ‎تا‎ ‎ابد‎ ‎با‎ ‎قوانين‎ ‎تبعيض‎ ‎آميز‎ ‎کنترل‎ ‎کرد."‏



برگرفته از: روزآنلاين

send page email page     print version print


                   


نظر شما؟

نام:

عنوان:

نظر:
codeimgکد را اينجا وارد کنيد:


جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران – اتریش
Human-rights-iran.org