logo_Committee




در این زمینه
چهلمین کنگره‌ی فدراسیون بین‌المللی جامعه‌های حقوق بشر
تایپه، تایوان، ۲۱ـ۲۵ اکتبر ۲۰۱۹ (۲۹ مهر ـ ۳ آبان ۱۳۹۸ )
قطعنامه در باره‌ی نقض فاحش و نظام‌مندِ حقوق بشر در ایران
چهلمین کنگره‌ی فدراسیون بین‌المللی جامعه‌های حقوق بشر پشتیبانی گسترده خود را از تمام مدافعان حقوق بشر، دیگر مدافعان، زندانیان عقیدتی و قربانیان نقض حقوق بشر در ایران اعلام کرد.
يکشنبه ۱۰ آذر ۱۳۹۸ - ۰۱ دسامبر ۲۰۱۹

fidh.jpg
چهلمین کنگره‌ی فدراسیون بین‌المللی جامعه‌های حقوق بشر پشتیبانی گسترده خود را از تمام مدافعان حقوق بشر، دیگر مدافعان، زندانیان عقیدتی و قربانیان نقض حقوق بشر در ایران اعلام کرد.

چهلمین کنگره‌ی فدراسیون بین‌المللی جامعه‌های حقوق بشر
تایپه، تایوان، ۲۱ـ۲۵ اکتبر ۲۰۱۹ (۲۹ مهر ـ ۳ آبان ۱۳۹۸ )

نظر به این‌که وضعیت حقوق بشر در ایران در سه سال گذشته (۲۰۱۶ ـ ۲۰۱۹) به شدت رو به وخامت رفته است:

• دبیر کل سازمان ملل و گزارشگر ویژه‌ی وضعیت حقوق بشر در ایران هر سال گزارش‌هایی در باره بدتر شدن شرایط حقوق بشر در ایران منتشر کرده‌اند؛
• مجمع عمومی سازمان ملل هر سال قطعنامه‌هایی را در محکومیت نقض حقوق بشر در ایران به تصویب رسانیده است؛
• حکومت توصیه‌های اصلی را که در سال ۲۰۱۴ طی رسیدگی ادواری جهانی به کارنامه‌ی حقوق بشر ایران مطرح شد و توصیه‌های نهادهای ناظر بر اجرای عهدنامه‌های دیگر را نادیده گرفته و از اجرای توصیه‌هایی که پذیرفته بود سر باز زده است.

از آنجا که مجازات اعدام در سطحی گسترده و به شمار زیاد به اجرا در می‌آید:
• جمهوری اسلامی ایران از نظر شمارِ اعدام‌ها در رتبه‌ی دوم جهان قرار دارد و از نظر سرانه‌ی اعدام در رتبه‌ی نخست جهان شناخته می‌شود؛ و هزاران تن محکوم به اعدام هستند؛
• در قانون مجازات اسلامی بیش از ۲۰ جرم مستوجب مجازات اعدام هستند، از جمله برای جرایم غیرمهم، مثل مواد مخدر و جرایم اقتصادی، رابطه‌ی جنسی توافقی بین مردان، زنای محصنه، تکرار نوشیدن نوشابه‌های الکلی، دزدی، سّبِ پیامبران، و اتهام‌های مبهمی مثل محاربه، بغی و فساد روی زمین که اغلب علیه زندانیان سیاسی مطرح می‌شوند؛
• حکم غیرانسانی سنگسار برای زنای محصنه در قانون مقرر شده است؛ چندین تن محکوم به اعدام با سنگسار هستند و ممکن است به روش‌های دیگری اعدام شوند. در سال ۲۰۱۸ دو زن به سنگسار محکوم شدند؛
• در سه سال گذشته، به ترتیب ۵۶۷ تن در سال ۲۰۱۶، ۵۰۷ تن در ۲۰۱۷، و ۲۵۳ تن در ۲۰۱۸ اعدام شدند. شمار واقعی اعدام‌ها ممکن است بیشتر باشد. کاهش در شمار اعدام‌ها در سال ۲۰۱۸ ناشی از تغییر در قانون مواد مخدر بود و این کاهش مورد استقبال است. اکثر قربانیان (۲۳۰ تن) در پیامد اجرای قانون قصاص به‌خاطر قتل اعدام شدند؛
• اعدام در برابر چشمان مردم و اعدام‌های پنهانی هنوز رایج است؛
• «جرایم» مذهبی ممکن است به صدور حکم اعدام یا زندان بلندمدت منجر شود:
- در سال ۲۰۱۸، یکی از مسئولان پیشین تلویزیون ایران به‌خاطر «دایر کردن یک مؤسسه عرفان قلابی» به «فساد روی زمین» متهم و اعدام شد.
- در سال ۲۰۱۷، دست‌کم دو تن به اتهام‌های مرتبط با باورهای«عرفانی» به اعدام محکوم شدند. یکی از این حکم‌ها بعداً به حکم زندان کاهش یافت؛
- در سال ۲۰۱۶، دو تن به‌خاطر «سّب پیامبر اسلام» به اعدام محکوم شدند؛
• کودکان و نوجوانان به اتهام جرایمی که گویا پیش از رسیدن به سن ۱۸ سالگی مرتکب شده‌اند، اعدام می‌شوند. از سال ۱۹۹۰ تا اوایل سال ۲۰۱۹، دست‌کم ۹۷ کودک اعدام شده‌اند، از جمله دست‌کم دو تن (احتمالاْ ۷ تن) در سال ۲۰۱۶، چهار تن در سال ۲۰۱۷ و هفت تن در سال ۲۰۱۸؛ جمهوری اسلامی ایران مقام نخست جهان را در اعدام کودکان دارد؛
• در دسامبر ۲۰۱۸، دست‌کم ۸۵ نوجوان محکوم به اعدام بودند؛ شمار واقعی به احتمال قوی بیشتر است. متهمان نوجوان به‌طورِ معمول تا رسیدن به سن ۱۸ در زندان می‌مانند و پس از آن اعدام می‌شوند. با وجود این، چندین متهم حتی پیش از رسیدن به سن ۱۸ اعدام شده‌اند.

نظر به این‌که موازین دادرسی را دولت‌مردان به‌طور منظم نادیده می‌گیرند و نفی می‌کنند:
• متهمان، به ویژه در پرونده‌های سیاسی، بدون حکم جلب دستگیر می‌شوند، مدت‌های طولانی در حبس انفرادی می‌مانند، از تماس با خانواده و وکیل و محاکمه‌ی عادلانه محروم هستند، در محاکمه‌های به‌شدت ناعادلانه مورد پیگرد قرار می‌گیرند که در آنها اعتراف زیر شکنجه به‌عنوان مدرک پذیرفته و گاه پیش از محاکمه از تلویزیون پخش می‌شود؛
• فعالان حقوق بشر، روزنامه‌نگاران، وکلای دادگستری، مدافعان حقوق زنان، فعالان سندیکایی و دگراندیشانی که با مسالمت از آزادی بیان، آزادی گردهمایی یا آزادی تشکل بهره می‌گیرند، اغلب به اتهام‌های امنیتی مثل «گردهمایی و تبانی برای ارتکاب جرم علیه امنیت ملی»، «تبلیغ علیه نظام»، «تشکیل گروه‌های غیرقانونی» و حتی «جاسوسی» متهم و به حکم‌های بلندمدت زندان و محرومیت از فعالیت‌های حرفه‌ای و اجتماعی محکوم می‌شوند؛
• نُه فعال محیط زیست در اواخر ژانویه ۲۰۱۸ دستگیر شدند و مورد شکنجه و بدرفتاری‌های دیگر از جمله حبس در سلول انفرادی قرار گرفتند تا وادار به «اعتراف» شوند. جسد یکی از این فعالان در زندان یافته شد. باقی آنها به‌خاطر استفاده از دوربین برای مشاهده‌ی گونه‌های در خطر انقراض به جاسوسی متهم شده‌اند. چهار تن از آنها ممکن است به اعدام و دیگران به بیش از ده سال زندان محکوم شوند؛
• ده‌ها فعال محیط زیست دیگر طی ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ در استان کردستان در غرب کشور دستگیر شده‌اند؛
• برای جلوگیری از آزادی بعضی از زندانیان سیاسی اغلب اتهام‌های تازه‌ای علیه آنها مطرح می‌شود و آنها در محاکمه‌ها‌ی ناعادلانه به حکم‌های تازه‌ی زندان محکوم می‌شوند؛
• دادگاه‌ها به صدور حکم‌های منجر به شکنجه و مجازات‌های غیرانسانی مثل قطع عضو، کورکردن چشم، آزمایش بکارت و شلاق ادامه می‌دهند؛ در سال ۲۰۱۷، دست‌کم پنج حکم قطع دست اجرا شد؛
• زندانیان بسیاری از مراقبت پزشکی محروم هستند؛ از سال ۲۰۰۳ تاکنون، ده‌ها تن که بیشتر آنها زندانی سیاسی بودند، در شرایط مشکوک به دلایلی از جمله ضرب و جرح، شکنجه و در پی آن محرومیت از مراقبت و معالجه‌ی پزشکی جان خود را از دست داده‌اند.
- در یکی از آخرین موارد از این دست، کاوس سیدامامی، فعال محیط زیست و استاد دانشگاه ایرانی ـ کانادایی، دو هفته پس از دستگیری در اواخر ژانویه ۲۰۱۸ در شرایط مشکوکی در زندان اوین جان خود را از دست داد. دولت‌مردان ادعا کردند او خودکشی کرده است و از تحویل جنازه‌ی او سر باز زدند،‌ و شرط تحویل آن را موافقت خانواده‌ی او با انصراف از کالبدشکافی مستقل و دفن فوری او قرار دادند؛
- دست‌کم ۹ تن از کسانی که در دی ۱۳۹۶ طی اعتراض‌های گسترده علیه فقر، فساد و سرکوب سیاسی دستگیر شده بودند، جان خود را در شرایط مشکوکی در زندان از دست دادند؛ دولت‌مردان مرگ دست‌کم 25 تن را طی اعتراض‌ها تأیید کردند.

چهلمین کنگره‌ی فدراسیون بین‌المللی جامعه‌های حقوق بشر پشتیبانی گسترده خود را از تمام مدافعان حقوق بشر، دیگر مدافعان، زندانیان عقیدتی و قربانیان نقض حقوق بشر در ایران اعلام کرد.



send page email page     print version print


                   


نظر شما؟

نام:

عنوان:

نظر:
codeimgکد را اينجا وارد کنيد:


جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران – اتریش
Human-rights-iran.org